Bu yazı 2008’in bir Ekim akşamında blogger’a uygulanan erişim yasağı ile keyfim epeyce kaçmış bir halde kaleme alınmıştı. Bugün, 2010 yılının bir Temmuz gecesinde benzer tartışmaların yapıldığını görüyor olmak içimi sızlatıyor. Fakat bir yandan da iyimserliğimi korumak istiyorum: fikir özgürlüğünü savunmak için bunun gibi yüzlerce yazının kaleme alındığını, duyarlı insanların sokakları doldurarak protesto gösterilerinde bulunduğunu biliyorum. Demek ki söz ve eylem ile bir şeyleri değiştirebileceğimize dair inancı henüz kaybetmemişiz… Demek ki, umudumuz henüz sansürlenmemiş… Aşağıda yer alan eleştirel ve karamsar paragrafları, belki de biraz daha optimist bir gözle okumaya ihtiyacımız var, zaman zaman.
